"Śledząc śniegowe chmurki Mały Czarny Bałwanek zawędrował aż na skraj lasu, gdzie położył się na pleckach i zaczął zastanawiać się, do czego podobne są płynące po niebie obłoczki. Zadanie było wyjątkowo trudne, gdyż tam wysoko wiał mocny wiatr i chmurki uciekały szybciej niż Bałwanek zdążył się im dobrze przyjrzeć. Tylko jedna chmurka będąca najbliżej Czarnego Bałwanka uparcie nie ruszała się z miejsca, a do tego co chwila mrugała oczkami i poruszała niespokojnie wąsikami. Bałwanek zadarł łepek, by dobrze jej się przyjrzeć.
- Ojej, ta chmurka wygląda zupełnie jak zajączek! - zachwycił się i natychmiast podskoczył na równe nogi, żeby obejrzeć ją lepiej. Ku jego zdziwieniu chmurka także podskoczyła, a potem znowu i znowu. Chmurka przez chwilę kicała po zaspach, aż w końcu dała nura w puszysty śnieg i schowała się w norce. Mały Czarny Bałwanek głośno się zaśmiał. Zrozumiał, że tym razem to nie chmurka przypominała zajączka, ale zajączek przez swoje puchate białe futerko przypominał chmurkę."